gedichten in het zand

gedichten in het zand

Sinds oktober 2003 rijdt de Vliehors Expres met zeer speciale banden, wanneer er over het zand wordt gereden verschijnt er een gedicht in het zand.

In de zomer van 2003 ontstond het idee om in de achterbanden  een gedicht uit te snijden.

Er werd een dichtwedstrijd georganiseerd. Uit de vele reacties werd het gedicht van Albertien Klunder uitgekozen als winnaar.

Sinds oktober 2004 drukken we jaarlijks een nieuw gedicht in het strand.

Ook mijn huwelijks aanzoek door Maarten Nijman werd in het diepste geheim in een band gesneden, na 3 dagen rondrijden op het strand en een aantal onduidelijke sms berichten uit het dorp ben ik toch maar eens op het strand gaan kijken en……. we zijn inmiddels getrouwd.

Onze collega Sil Boon van rederij De Vriendschap is in de zomer van 2013  overleden en Maarten heeft in een band een eerbetoon aan Sil gesneden.

SIL zijn weg vrijgevochten een leven navigerend tussen eb en vloed. Te vroeg van je steiger vertrokken voor je laatste vaart.

Zo zijn in de loop der tijd de banden met tekst veel meer voor ons gaan betekenen.

Doe mee met de Strand Gedichten WedstrijdDe wedstrijd is gesloten!!!!

 

Wilt u nou toch nog uw gedicht opsturen?? dat kan.

We hebben voorlopig geen gedicht meer nodig maar wie weet in de toekomst….

Gedichten mogen een maximale lengte hebben van 112 leestekens, verdeeld over twee regels. 2 regels hebben de voorkeur. Binnen een jaar tijd zal het gedicht ongeveer 5,5 miljoen keer op het strand gedrukt worden!

De gedichten worden door ons zelf in de band gesneden!

 

 

De gedichten tot nu toe waar we mee over het strand hebben/of nog steeds rijden.

Wat de diepste indruk maakt werd door water aangeraakt Door geen mens gestoord neemt de zee het laatste woord

Breng gedachten vol verlangen naar het lege stille strand Schrijf ze duizend stille malen tussen duizend korrels zand

Ik kan je wilde ziel niet vangen zilte druppels vluchten uit mijn hand  Mijn eiland van verlangen, zacht streel ik je witte zand

Volg nu voor heel even de woorden langs de waterlijn  Laat hier je grootste zorgen slechts natte voeten zijn.

lippen branden van verlangen naar het zilte van de jouwe De wind maakt ruimte en in vrijheid kan ik van je houden

wat ik zocht vloeit hier langs je voeten stroomt door je hand Raakt aan je wang en veroverd voor altijd je hart

het allernieuwste gedicht is van Gerda Posthumus een Vlielandse die

onder het pseudoniem Louise in de dichterswereld bekent staat.

we zijn trots dat ze een gedicht voor de band heeft geschreven.

een zin nat van herinnering aan overvloed

Zomaar een zee gevuld met golven zonnegloed

Reacties zijn gesloten.